Verslag vossendrijfjacht

Mee doen aan de vossendrijfjacht

Op de laatste zaterdag van februari zou het rustig weer zijn, maar de weergoden hadden daar toch een ander idee over: het was koud, nat en winderig. De lentedagen eerder die week waren slechts een kleine belofte geweest.

Desondanks verzamelden zich die zaterdagmiddag een grote groep jagers en nazorgers van de Fûgelwacht bij het dorpshuis van Hommerts.

Om o.a. bij het Anewiel op vossenjacht te gaan. Er waren een aantal op de wildcamera waargenomen, en ook de marterhond liep daar ergens rond.

Erik Nooitgedagt van WBE (wildbeheereenheid) De Marren gaf instructies en splitste daarna de groep in tweeën, de ene groep ging ergens bij Sneek op pad, de grootste groep met de drijvers begaf zich naar het Anewiel.

Daar positioneerden de jagers zich her en der in de weilanden rondom het wiel. Ze droegen allemaal een oranje petje, waardoor ze ondanks de verstopte plekken toch voor de drijvers zichtbaar waren. De drijvers kregen een oranje vestje aan om ook zichtbaar te zijn. En dat was nodig want we moesten door manshoge rietvelden heen banjeren. Dat oranje hesje maakte het ook makkelijker om op één lijn te blijven lopen.

Behalve dat riet waren er hakerige braam struiken, waterpoelen en veel modder om door heen te zwoegen. Je moest oppassen geen harde rietstengel in je gezicht te krijgen. Het had wel iets van een drek race, lekker ploeteren door het zompige rietland. De drie meegebrachte jagershonden sprongen en renden in het rond, aangemoedigd door de jagers die met de drijvers meeliepen.

En die vos? En zijn collega marterhond? Die lieten zich niet zien of horen. Wel een aantal bange hazen, een ree en een geschrokken roerdomp! Maar er is geen schot gelost.

De vossenjacht was na anderhalf, twee uur wel klaar en tevreden sloten we deze middag af in het Doarpshûs met een hapje en drankje.